تا حالا شده وسط یه جمله انگلیسی بمونید که باید بگید «if» رو با will بیارید یا would؟ یا اصلاً چرا بعضیها میگن «if I had known» ولی بعضی دیگه میگن «if I know»؟ فرق شرطی نوع اول و دوم و سوم دقیقاً کجاست و کِی باید سراغ هرکدوم بریم؟ اگه این سوالها ذهنتون رو درگیر کرده، جای درستی اومدید.
خبر خوب اینه که شرطیها (Conditionals) اونقدرها هم که فکر میکنید پیچیده نیستن؛ فقط باید بدونید هر کدوم برای چه «نوع موقعیتی» ساخته شده. توی این مطلب قدمبهقدم شرطی نوع اول، دوم و سوم رو با مثالهای ساده بررسی میکنیم تا دیگه هیچوقت قاطیشون نکنید.
شرطی نوع اول (First Conditional) چیه؟
از شرطی نوع اول وقتی استفاده میکنیم که داریم درباره یه اتفاق «واقعی و ممکن» توی آینده حرف میزنیم؛ یعنی شرطی که شانس واقعی داره اتفاق بیفته. ساختارش اینه: If + زمان حال ساده, … will + فعل ساده.
|
ترجمه |
مثال |
|
اگه بارون بیاد، خونه میمونیم. |
If it rains, we will stay home. |
|
اگه زود بیدار بشی، به قطار میرسی. |
If you wake up early, you will catch the train. |
|
اگه سخت درس بخونی، قبول میشی. |
If you study hard, you will pass. |
شرطی نوع دوم (Second Conditional) چیه؟
شرطی نوع دوم برای موقعیتهای «فرضی و غیرواقعی» توی زمان حال یا آینده به کار میره؛ یعنی اتفاقی که یا اصلاً واقعی نیست یا خیلی بعیده. ساختارش اینه: If + زمان گذشته ساده, … would + فعل ساده. نکتهی جالب اینه که حتی با فاعل I و He و She هم از were استفاده میکنیم، نه was.
|
ترجمه |
مثال |
|
اگه پولدار بودم، یه خونه میخریدم. |
If I had money, I would buy a house. |
|
اگه جای تو بودم، این کارو نمیکردم. |
If I were you, I wouldn't do that. |
|
اگه پرنده بودم، پرواز میکردم. |
If I were a bird, I would fly. |
شرطی نوع سوم (Third Conditional) چیه؟
شرطی نوع سوم دربارهی گذشتهست؛ یه اتفاقی که توی گذشته نیفتاده و الان داریم حسرتش رو میخوریم یا فقط تصور میکنیم اگه یهجور دیگه میشد چی میشد. ساختارش اینه: If + Past Perfect, … would have + قسمت سوم فعل.
|
ترجمه |
مثال |
|
اگه زودتر میرفتیم، هواپیما رو از دست نمیدادیم. |
If we had left earlier, we wouldn't have missed the flight. |
|
اگه بهم میگفتی، کمکت میکردم. |
If you had told me, I would have helped you. |
|
اگه بیشتر تلاش میکرد، موفق میشد. |
If he had tried harder, he would have succeeded. |
مقایسهی سریع هر سه نوع شرطی
برای اینکه یه نگاه کلی داشته باشید، این جدول رو ببینید:
|
زمان موقعیت |
نوع و ساختار |
|
آیندهی ممکن و واقعی |
First: If + Present Simple, … will |
|
حال یا آیندهی فرضی و غیرواقعی |
Second: If + Past Simple, … would |
|
گذشتهای که تغییر نمیکنه |
Third: If + Past Perfect, … would have + PP |
بیشتر بخوانید: فرق If و Whether در انگلیسی چیست؟
اشتباهات رایجی که باید مراقبشون باشید
|
درست |
غلط |
|
If I were you, I would go. |
If I was you, I would go. |
|
If it rains, we will stay home. |
If it will rain, we will stay home. |
|
If I had studied, I would have passed. |
If I would have studied, I would have passed. |
مهمترین نکته اینه که بعد از if هیچوقت از will یا would مستقیم استفاده نمیکنیم؛ فعل بعد از if همیشه به زمان حال ساده، گذشته ساده یا گذشته کامل برمیگرده.
ترفند حفظ کردن
یه ترفند ساده: هر چقدر موقعیت از واقعیت دورتر باشه، فعل هم یه پله به عقب میره. برای آیندهی واقعی از حال ساده، برای فرض غیرواقعی از گذشته ساده، و برای پشیمونی از گذشته از گذشتهی کامل استفاده میکنیم؛ یعنی هر چی غیرواقعیتر، فعل قدیمیتر!
در انتها…
شرطیهای انگلیسی وقتی بدونید هر کدوم برای چه موقعیتی ساخته شدن، دیگه اصلاً ترسناک نیستن. فقط کافیه یادتون باشه اول برای واقعیت آینده، دوم برای فرض حال، و سوم برای پشیمونی از گذشتهست. با تمرین و ساختن چند جمله از زندگی خودتون، خیلی زود دستتون میاد.
کسانی که علاقهمند به یادگیری گرامرهای انگلیسی (از پایه تا پیشرفته) هستند، میتونن با دانلود کردن اپلیکیشن زبانیاد به تمامی درسنامهها دسترسی داشته باشن و با کمترین هزینهی ممکن گرامر انگلیسی رو به صورت کاملاً کاربردی یاد بگیرن. البته علاوه بر این هزاران لغت و اصطلاح بهروز انگلیسی هم در اپلیکیشن زبانیاد برای شما قابل استفاده است.
