تا حالا شده وسط نوشتن یه جملهی انگلیسی بمونید که باید بگید «a book» یا «the book»؟ یا اصلاً نمیدونید چرا بعضی وقتها قبل از اسم هیچ حرفی نمیذاریم؟ چرا میگیم «an apple» ولی «a banana»؟ و این «the» دقیقاً کجاها لازمه و کجاها اضافیه؟
این سوالها برای خیلی از زبانآموزای فارسیزبان پیش میاد، چون زبان فارسی اصلاً چیزی شبیه articles نداره و ذهنمون عادت نداره اینجوری فکر کنه. خبر خوب اینه که قانونهاش اونقدرها هم پیچیده نیست؛ فقط باید با چند قاعدهی ساده و تمرین، منطقش دستتون بیاد. همراه ما باشید تا با مثالهای واقعی یاد بگیرید کِی از a و an، کِی از the و کِی از هیچکدوم استفاده کنید.
A و An چه فرقی دارن و کِی استفاده میشن؟
a و an هر دو «حرف تعریف نامعین» (indefinite article) هستن و یعنی «یکی از یه چیزِ نامشخص». وقتی از یه چیز برای اولین بار حرف میزنید یا مشخص نیست دقیقاً کدوم مورده، از این دو استفاده میکنید. فرقشون هم فقط به صدای حرف بعدی مربوطه، نه به خودِ حرف: اگه کلمهی بعدی با صدای مصوت (vowel sound) شروع بشه، an میذارید؛ اگه با صدای صامت (consonant sound) شروع بشه، a. یادتون باشه، صدا مهمه نه املا؛ برای همین میگیم «a university» (چون صداش «یو» میشه) ولی «an hour» (چون h تلفظ نمیشه و صدا با «آ» شروع میشه).
|
ترجمه |
مثال |
|
یک سیب روی میزه. |
There is an apple on the table. |
|
من یه کتاب جدید خریدم. |
I bought a new book. |
|
اون یه ساعت صبر کرد. |
She waited an hour. |
|
این یه دانشگاه معروفه. |
This is a famous university. |
The برای چه موقعیتهایی به کار میره؟
the حرف تعریف معین (definite article) هست و یعنی «همون چیزی که هر دو طرف میدونیم کدومه». وقتی چیزی قبلاً معرفی شده، یکتاست (مثل the sun یا the moon)، یا از یه توضیح بعدی مشخص میشه کدومه، the میذاریم. مثلاً اگه بگید «I saw a dog»، یعنی یه سگ نامشخص؛ ولی اگه جملهی بعدی بگید «the dog was friendly»، یعنی همون سگی که قبلاً گفتید.
|
ترجمه |
مثال |
|
یه فیلم دیدم. فیلم خیلی طولانی بود. |
I watched a movie. The movie was too long. |
|
خورشید امروز خیلی داغه. |
The sun is really hot today. |
|
لطفاً در رو ببند. |
Please close the door. |
بیشتر بخوانید: تفاوت Present Perfect و Past Simple در انگلیسی
کِی از هیچ حرف تعریفی استفاده نمیکنیم؟ (Zero Article)
نکتهای که خیلیها فراموشش میکنن اینه که همیشه لازم نیست قبل از اسم یه چیزی بیاد؛ خیلی وقتها اصلاً هیچ article ای لازم نیست. این حالت رو zero article میگن و معمولاً تو این موقعیتها پیش میاد: وقتی دربارهی چیزی بهصورت کلی و عام حرف میزنید (نه یه مورد خاص)، قبل از اسمهای خاص (اسم آدمها، شهرها، کشورهای تککلمهای)، قبل از اسم زبانها و وعدههای غذایی، و قبل از اسمهای جمع یا غیرقابلشمارش وقتی معنی کلی دارن.
|
ترجمه |
مثال |
|
بهطور کلی سگها حیوان باوفایی هستن. |
Dogs are loyal animals. |
|
من فرانسوی و انگلیسی حرف میزنم. |
I speak French and English. |
|
ما معمولاً ساعت هفت شام میخوریم. |
We usually have dinner at seven. |
|
سارا پاریس زندگی میکنه. |
Sarah lives in Paris. |
اشتباهات رایج فارسیزبانها با Articles
چون در فارسی معادل دقیقی برای articles نداریم، خیلی وقتها یا جاهایی که لازمه article میذاریم جا میافته، یا برعکس، جایی که نباید، یه article اضافه میکنیم. چند نمونه از رایجترین این اشتباهها رو ببینید:
|
درست |
غلط |
|
I love music. |
I love the music. |
|
She is a teacher. |
She is teacher. |
|
I had an idea. |
I had a idea. |
|
Life is beautiful. |
The life is beautiful. |
ترفند حفظ کردن: هر وقت شک کردید a یا an، فقط صدای کلمهی بعدی رو با صدای بلند بگید؛ اگه با مصوت شروع شد an، وگرنه a. برای the هم از خودتون بپرسید «شنونده میدونه دقیقاً دارم از کدوم مورد حرف میزنم؟» اگه جواب آره بود، the بگذارید.
در انتها…
Articles شاید اول کمی گیجکننده به نظر برسن، چون هممعنی مستقیمی در فارسی ندارن، ولی وقتی قاعدهی اصلی (نامشخص با a/an، مشخص با the، و کلی بدون هیچی) دستتون بیاد، بهمرور خودکار و بدون فکر کردن درست استفادهشون میکنید. بهترین راه هم تمرین با جملههای واقعیه؛ هر وقت یه جملهی انگلیسی خوندید، به articleهاش دقت کنید و از خودتون بپرسید چرا اونجا از همون article استفاده شده.
کسانی که علاقهمند به یادگیری گرامرهای انگلیسی (از پایه تا پیشرفته) هستند، میتونن با دانلود کردن اپلیکیشن زبانیاد به تمامی درسنامهها دسترسی داشته باشن و با کمترین هزینهی ممکن گرامر انگلیسی رو به صورت کاملاً کاربردی یاد بگیرن. البته علاوه بر این هزاران لغت و اصطلاح بهروز انگلیسی هم در اپلیکیشن زبانیاد برای شما قابل استفاده است.


